Historia

Koty tej rasy hoduje się dość intensywnie już od początku lat 70. Mimo to ich fenotyp do dzisiaj przypomina dzikich i półdzikich przodków ze stanu Maine w Stanach Zjednoczonych.

Na terenach wiejskich nadal spotyka się rosłe, pozostawione naturze "coony", jak je się czule nazywa, odpowiadające fenotypowi kotów, jakie pierwsi osadnicy prawdopodobnie trzymali w celu tępienia szkodników żywności. Dzisiejsze koty rasy maine coon są nadal duże, muskularne i nie należy do rzadkoąci spotkanie kocura, którego całkowita długość ciała przekracza metr. Koty maine coon mają półdługie futro dobrze chroniące przed wodą i zimnem. Jest to bardzo ważne dla życia na swobodzie. Ciało jest chronione przed przechłodzeniem grubą warstwą miękkiego i delikatnego podszycia, nad które wystają mocne i długie włosy okrywowe. Długość futra jest zróżnicowana: na brzuchu i piersi oraz w okolicy genitaliów jest ono dłuższe, natomiast na grzbiecie, barkach i kończynach krótsze. W zimie dochodzi do tego jeszcze okazały i gęsty kołnierz na głowie i piersi, a także dłuższe partie futra na tylnych kończynach . Długi i puszysty ogon, który zimą jest szczególnie gęsty, zapewnia żyjącym na otwartej przestrzeni kotom tej rasy dodatkową ochronę przed utratą ciepła. Jest on reprezentacyjną częścią ciała tych kotów i u wzorcowych osobników osiąga długość równą długości reszty ciała. Sprawia to, że koty te wydają się jeszcze większe i potężniejsze.

Silna budowa kości i długie kończyny z charakterystycznymi dużymi i gęsto owłosionymi łapami są cechą charakterystyczną dla kotów tej rasy. Szybki wzrost, odporność i wytworność to ich dodatkowe cechy. Cechą rozpoznawczą rasy jest głowa z dobrze wykształconym, wyraźnie szerokim i kanciastym pyszczkiem. Wysoko stojące uszy o szerokiej nasadzie powinny być ostro zakończone i mieć typowy dla rasy pędzelek włosów. Duże oczy powinny być szeroko rozstawione i trochę ukośne, jednak nie do tego stopnia, aby wyglądały jak orientalne. Koty maine coon mają "sowie" spojrzenie, które sprawia, że nawet dorosłe, okazałe osobniki wyglądają "dziecinnie".

Maine coon są bardziej towarzyskie i łatwiejsze we współżyciu w porównaniu z innymi rasami kotów i innymi gatunkami zwierząt domowych. Przedstawiciele tej rasy przywiązują się do człowieka. Kotki maine coon są troskliwymi matkami. Wychowują swoje często 6 lub 7 kociąt bez żadnych kłopotów. Młode, które szybko rosną, w wieku 9 lub 10 miesięcy osiągają masę ciała dochodzącą nawet do 5 kg. Dorosłe osobniki ważą nawet 10 kg.

W hodowli tradycjonaliści zwracają uwagę na zachowanie odpowiednich rozmiarów ciała i masywnego, prostokątnego kształtu sylwetki, natomiast zwolennicy eksperymentowania przywiązują więcej wagi do poprawy jakości i barwy futra, przy czym nie stronią od krzyżowania z innymi rasami.

U kotów maine coon istnieją dwie grupy kolorów, mianowicie z dzikim umaszczeniem agouti i jednobarwne. Ostatnio większego znaczenia nabierają jednobarwne non-agouti Maine Coon.

Opisu rasy dokonano na podstawie książki "RASY KOTÓW" wydanej przez Oficynę Wydawniczą MULTICO.